คนเราท้ายที่สุด
posted on 02 Jun 2009 15:54 by onehundred
คุณที่รักคะ
ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา
เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ
แต่ยาวนานเหลือเกินในความรู้สึก
เพราะในช่วงเวลาเหล่านี้
เราสองคนฝ่ายที่ถูกกระทำมาโดยตลอด
โดยไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะตอบโต้
กำลังใจที่มีมันมีแต่จะหมดลง ๆๆ
กำลังใจที่กำลังจะสร้างขึ้นใหม่
มันก็ถูกเรื่องราวใหม่ ๆที่มีมาในทุกวัน ๆ
บั่นทอนลง
ในขณะที่เราต้องเจ็บปวดกับการกระทำอันเลวร้ายเหล่านั้น
มันก็ทำให้เราโตขึ้น โตขึ้นกว่าที่เราเป็นอยู่
และทำให้เราได้คิดในหลายเรื่อง
คนเราท้ายที่สุด ที่ที่เราจะไปก็เป็นที่เดียวกันหมด
ที่ที่ต่อให้ไม่อยากไปแค่ไหน
ก็ต้องไป
ที่ที่ต่อให้มีเงินทองมากมายแค่ไหน
ก็ต้องไป
ที่ที่จะคนใหญ่คนโตคับฟ้าแค่ไหน
ก็ต้องไป
มันเป็นที่ที่คนเราไม่มีวันหนีพ้น
ต่อให้พยายามอยากหนีมันมากแค่ไหน
แล้วเรายังจะทำร้ายกันอยู่ทำไม
ยังจะทำให้ต่างฝ่ายต่างเจ็บปวดทำไม
ยังจะแย่งชิงกันทำไม
ยังจะละโมบโลภมากทำไม
ยังจะทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะทำไม
ในเมื่อสิ่งเหล่านั้นมันไม่มีค่าอะไรเลย
ฉันไม่มีทางรู้ว่า
เรื่องราวเลวร้ายเหล่านี้จะจบลงเมื่อไหร่
จะจบลงอย่างไร
แต่ในระหว่างระยะอันแสนเหน็บหนาวและมืดมิดนี้
มีเพียงมือคุณกับมือฉันที่เกาะกุมกันอยู่
เพียงที่จะผ่านพ้นมันไปให้ได้
เป็นกำลังใจให้คุณและตัวเอง
รักคุณค่ะ
วันที่ 2 มิถุนายน 2552 เวลา 15.50 นาฬิกา